تحکم و اجبار در امر تربیت تاثیر مثبتی ندارد بلکه اثرات منفی گاه غیرقابل جبرانی در فرزندان ایجاد می کند که در آینده و سنین جوانی بروز خواهند کرد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری و اطلاع رسانی «کلبه خبر» تربیت صحیح مهمترین مسایل دوران کودکی و نوجوانی است، خانواده و مدرسه از تاثیرگذارترین نهادها در این زمینه محسوب می شوند در این رابطه با رقیه دادخواه مدیر مدرسه و فعال فرهنگی گفتگویی انجام دادیم که در چندین بخش منتشر خواهد شد.

این فعال تربیتی با تاکید بر نقش مهم مدرسه در رابطه با خود مراقبتی و خود شناسی کودکان، به نحوه آموزش مسایل دینی و ارزشی پرداخت و اظهار داشت: در عصر کنونی یکی از دغدغه های پدر و مادران این است که چگونه فرزند خود را طبق آموزه های دینی و اسلامی تربیت کنند.

دادخواه به  تاثیرعوامل محیطی در امر تربیت اشاره کرد و گفت: مسئله تربیت کودکان با توجه به افزایش برخی ناهنجاری های موجود در جامعه سبب ایجاد دغدغه در بسیاری از اولیا شده است که رفع آن نیازمند کار اصولی در محیط خانه و مدرسه است.

 

  • اجبار در امر تربیت تاثیر مثبتی ندارد

وی تصریح کرد: باید توجه داشته باشیم تحکم و اجبار در امر تربیت تاثیر مثبتی ندارد بلکه اثرات منفی گاه غیرقابل جبرانی در فرزندان ایجاد می کند که در آینده و سنین جوانی بروز خواهند کرد.

 

  • تربیت توحیدی با تاکید بر اصول دین نتیجه بخش خواهد بود

دادخواه در  ادامه گفتگوی خود با خبرنگار کلبه خبر اظهار داشت: در شرایط فعلی لازم است در امر تربیت ابتدا به جای فروع دین که نماز روزه حج و… است، بر اصول دین تاکید کنیم، بر تربیت توحیدی تاکید کنیم، وقتی کودک بداند که خدا او را برای چه آفریده و خود را بشناسد، خدا رابشناسد در برابر دستورات خدا خاضع خواهد بود.

ممکن است  کودک یا نوجوان به خاطر تاکید ما بر روی برخی از مسایل کمی مراعات کند مثلاً در حضور ما با حجاب باشد در این صورت نباید خوشحال باشیم که او حجاب خود را حفظ کرده بلکه باید ببینیم ابتدا محبت خدا و اهل بیت در قلب او وجود دارد یا خیر؟ اگر به شهر دیگری رفت همان گونه حجاب خود را مراعات خواهد کرد؟ علت این امر را واقعا متوجه شده است یا خیر؟

 

 

  • تربیت توحیدی با خودشناسی آغاز می شود

وی گفت: تربیت توحیدی با خود شناسی آغاز می شود، در مرحله بعد معرفت شناسی و انسان شناسی یعنی شناخت جایگاه فرد در زندگی و علت آفرین  و در پایان به خداشناسی منتهی می شود.

انسان شناسی، هستی شناسی و خدا شناسی سلسله مراتبی است که باید در تربیت فرزندان مراعات شود.

دادخواه تصریح کرد: انسان موجودی ارزشمند است، و مسیری که خداوند برای حفظ این ارزش به ما نشان داده همان نبوت و امامان هستند که برنامه زندگی را به ما آموزش می دهند و واسطه بین ما و خداوند هستند، برای اینکه این مهم را به فرزند خود آموزش دهیم باید از روشهای اصولی بهره ببریم و تنها حرف زدن مستقیم تاثیری بر روی کودک و نوجوان ندارد.

بلکه می توانیم آنها را در معرض سوال و جواب قرار دهیم، ظرف وجودی کودک از بایدها و نبایدها لبریز است وقتی موارد تربیتی را به صورت سوالی مطرح کنیم؛ مثلا بگوییم چرا خدا ما را آفریده؟ با یک سوال آنها را به چالش کشیده و تشویق به تفکر در این امر می کنیم.

در ادامه این چالش می توانیم با اشاره به آیات قرآنی در خصوص خلقت انسان و ارزش های انسانی بپرسیم؛ مثلا با وجود این شأن و مقامی که انسان در زمین دارد باید چه کارهایی بکنیم؟ نباید سرگرم اهداف پیش پا افتاده خود باشیم اگر در گذشته هم دچار این اشتباه شده ایم می توانیم خود را تغییر دهیم.

همراهی والدین در طی این مسیر خودشناسی بسیار مهم است، نوجوان باید بداند در صورتی که هدف گذاری او اشتباه باشد می تواند آن را تغییر و اصلاح کند.

وی خاطرنشان کرد: والدین می توانند هدف هایی که از زمان کودکی خود داشته اند را برای نوجوان بازگو کنند تا آنها بدانند که هر زمان هدفی بهتر و والاتر از هدف قبلی اش پیدا کند می تواند هدف گذاری خود را تغییر دهد.

انتهای پیام/

  • نویسنده : مریم اعلمی