جهان در برابر فاجعه غزه سکوت کرده است. انسانیت به کدام سو می‌رود وقتی شاهد سوز و گداز کودکان بی‌گناه است و هیچ دستی برای یاری به سمتشان دراز نمی‌شود؟ غزه می‌سوزد و فریاد دادخواهی‌اش در سکوت کر کننده جامعه جهانی گم می‌شود. این تصاویر دردناک، پرسشی بزرگ را در برابر وجدان بشریت قرار می‌دهد.تا کی باید شاهد این نسل‌کشی باشیم.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری و اطلاع رسانی  «کلبه خبر» ، سمیه شاهی الکران فعال رسانه‎ای در یادداشتی کوتاه نوشت: غزه امروز، صحنه فاجعه‌ای انسانی و نسل‌کشی آشکار است؛ در میان ویرانی‌ها و صدای وحشتناک بمب‎های رژیم جعلی اسرائیل ، تصویر دخترانی گرسنه و تشنه، محبوس در جهنمی که دشمن ظالم ساخته، قلب هر انسان آزاده‌ای را به درد می‌آورد. این کودکان، که حتی توان سیر کردن شکم گرسنه یا رفع عطش خود را ندارند، نمادی از مظلومیت و بی‌دفاعی در برابر خشونت لجام‌گسیخته هستند.

اینجا، در غزه، نه تنها بدن‌ها که روح انسانیت نیز زخمی شده است. گویی تاریخ در حال تکرار خود است و روضه حضرت رقیه (س)، که در خرابه شام، عطش و گرسنگی و ظلم و اسارت را تجربه کرد، امروز در غزه بازخوانی می‌شود. چشمان پر از اشک دختران غزه، گواه این مظلومیت تاریخی است.

جهان در برابر این فاجعه سکوت کرده است. انسانیت به کدام سو می‌رود وقتی شاهد سوز و گداز کودکان بی‌گناه است و هیچ دستی برای یاری به سمتشان دراز نمی‌شود؟ غزه می‌سوزد و فریاد دادخواهی‌اش در سکوت کر کننده جامعه جهانی گم می‌شود. این تصاویر دردناک، پرسشی بزرگ را در برابر وجدان بشریت قرار می‌دهد: تا کی باید شاهد این نسل‌کشی باشیم و چه زمانی انسانیت راه نجات را خواهد یافت؟